Sołectwa z Gminy Gręboszów

Powiększ tekst: A A A

Sołectwo Bieniaszowice

 

 

Sołectwo Bieniaszowice jest jednym z 15 sołectw gminy Gręboszów
Powierzchnia Bieniaszowic wynosi 249,15 ha
Na dzień 27 kwietnia 2017 r. sołectwo Bieniaszowice zamieszkiwało 141 osób.

 

 

Sołtys Bieniaszowic
Jerzy Kosiniak

 

 

Rada Sołecka
Waldemar Koziara
Mieczysław Mamulski
Adam Magiera

 

Statut sołectwa
PDF

Pobierz plik w formacie PDF

Program do odczytywania plików pdf [pobierz]

 

Historia

 

BIENIASZOWICE (ok. 150 mieszk.) – (Byenyaschowicze — 1470-80, Byenschowicze — 1579). Obecna nazwa wsi ukształtowała się w wieku XIV i pochodzi od imienia Bieniasz (syn Bienia). Powierzchnia wsi wynosi 2,49 km2. Leży nad Dunajcem, kilka km na południe od stolicy gminy — Gręboszowa. Wieś położona jest na średnich wysokościach 170-180 m n.p.m.


Pierwsza wzmianka źródłowa o Bieniaszowicach pochodzi z roku 1395, ale jej datę powstania należy przesunąć no najmniej o wiek wcześniej. Wieś od początku istnienia do 1772 roku należała do parafii śś. Szymona i Judy Apostołów w Opatowcu.


Bieniaszowice wymienia Jan Długosz w Liber Beneficiorum. Wieś należała wtedy do braci: Proaczka i Bohuna herbu Drużyna. We wsi były łany kmiece i folwark rycerski.
Bieniaszowice były jedyną wioską na terenie obecnej gminy gdzie panowały odmienne stosunki własnościowe. Przez całe dzieje nigdy nie było tu wielkiej ani średniej własności szlacheckiej. Dominowała tu drobna szlachta gospodarująca na niewielkich kawałkach ziemi. Potwierdza ten fakt lustracja dóbr woj. sandomierskiego z roku 1579 stwierdziła, że we wsi było kilku właścicieli: Mikołaj Paluski miał tu 3 zagrodników z rolami, 2 komorników z bydłem i 1 komornika bez bydła; Stanisław Dembicki — 2 kmieci na ½ łana, 4 zagrodników i 2 komorników z bydłem, a Stanisław Opatkowski z bratem Janem mieli wspólny folwark oraz po ½ łana oraz 2 zagrodników z rolami i 2 komorników bez bydła.
Nieznani są kolejni właściciele wsi, ale wiadomo, że pod koniec XVIII wieku wieś znalazła się w rękach Wodzickich. Na początku XIX wieku dobra w Bieniaszowicach odkupił od Wodzickich gen. Józef Bonawentura Załuski.